‘Hugo borst’ – Yvonne de pan

 

Geschreven door: Yvonne de Pan

Hugo Borst


Zijn boeken heb ik gelezen, het manifest ook grotendeels.

En daar kwam de kwaliteitskader.. En toen….

Bij ons is het ook veranderd, we zijn naar een Rijnlandse manier van werken gegaan. Onze bestuurder zegt mooi: “wie het, mag het zeggen..”

Die vlieger gaat dus niet altijd op. Maar ik vindt echt uit de grond van mijn hart, dat mijn werk er leuker op geworden is.

De locatiemanager is weg, de regiomanager en de hoofdafdeling. Vele lagen zijn weg.

Wij hebben verpleegkundige op de afdeling lopen, verzorgende, helpende, gastvrouwen, huishouding en vrijwilligers. In de toekomst onze stagiaires en leerlingen.

We doen het samen op een afdeling van 22 cliënten. Hier dragen we samen de zorg, ieder op zijn eigen manier. En niet 1 op 18 zoals ik bij Jinek hoorden.

En ontzettend goed dat de wantoestanden aangekaart worden, echt, maar loop een dagje met mij mee Hugo en mijn collega’s. Heel graag zou ik je willen laten zien, wat een geweldige baan ik heb.

Hoe mooi met alle bezuinigen de zorg is. Ik heb met recht de @mooistebaanvandewereld…….

En ja, er zijn misstanden in de zorg. Verhalen waar je nekharen overeind van gaan. En ik zou liegen als er geen tekorten zijn.

Ik zou liegen dat ik en mijn collega’s niet meer handen aan het bed zouden willen. Ik zou liegen dat we niet meer tijd, middelen en maatregelen willen voor onze cliënten. 

Tuurlijk, niet alleen aan het bed, daar bedoel ik in ons huis mee, tijd voor onze cliënten….

Wij draaien een huishouden van 22 en dat is elke dag weer een uitdaging, maar dat doen we samen.

Met het extra geld hebben wij een constructie gemaakt, dat er in ieder geval elke dag gekookt wordt op een huiskamer. Er worden activiteiten gedaan, daardoor is er meer tijd voor de bewoners.

Dus NEE, bij ons is het geld niet naar de bovenste laag gegaan. Er zijn bijeenkomsten geweest, waar wij als zorgteam zelf konden aangeven.

Wat wil je nu echt??

Waar moet het geld heen?

Extra mensen en die hebben we gekregen. En tuurlijk zou ik 1 op 1 willen staan, bij wijze van, maar het leven is geen sprookje.. We leven niet in een droomwereld, maar in het hier en nu.

Samen met de cliënten, maken we van elke dag een feestje. De bedankjes die je krijgt, de complimenten een koek een chocolaatje, noem het maar op.

Als je op een uitvaart staat en je wordt bedankt voor de liefdevolle zorg, daar doe ik het voor.. Dan is de cirkel rond.

Als je elke dag een lach op een gezicht kan krijgen, is mijn dag geslaagd.

Onze bestuurder is gelukkig toegankelijk, als je haar op een vrijdagavond in een dolle bui om 22.00 appt, appt ze je gewoon terug en nodigt ze je uit om het gesprek aan te gaan.

En Ja, ik ken onze bestuurder, maar haar nummer is overal bekend. Ik weet het zeker als je haar nodig hebt, dan is ze er.

We kunnen en mogen doorgroeien als je wilt…

Dus Hugo ik nodig je uit…

De mail is de deur uit, samen met deze blog.

Dus ik hoop wordt vervolgd

Vacatures voor de Thuiszorg

Psst. Wil je makkelijk op de hoogte gehouden worden van nieuwsberichten als deze? Schrijf je dan in voor onze gratis nieuwsbrief door het formulier hieronder in te vullen. 👇👇👇👇